EUDR-FAQ: antwoorden op de meest gestelde vragen

Het is de Europese ontbossingsverordening, Verordening (EU) 2023/1115. Die bepaalt dat koffie, cacao, oliepalm, soja, rubber, hout, runderen en de afgeleide producten uit bijlage I alleen in de Europese Unie in de handel mogen worden gebracht of eruit mogen worden uitgevoerd als ze niet afkomstig zijn van grond die na 31 december 2020 is ontbost, legaal zijn geproduceerd en onder een zorgvuldigheidsverklaring vallen.

Vanaf 30 december 2026 voor grote en middelgrote marktdeelnemers, en vanaf 30 juni 2027 voor micro- en kleine ondernemingen, volgens Verordening (EU) 2025/2650. Voor de producten die Gedelegeerde Verordening (EU) 2026/2102 toevoegt, zoals oploskoffie, gelden de eisen vanaf 30 december 2027.

Per september 2026 ligt er geen voorstel in die zin: de evaluatie die de Europese Commissie op 4 mei 2026 presenteerde, hield de datums aan en stelde geen wijzigingen van de verordening voor. We volgen het onderwerp in de tijdlijn van het uitstel.

Zeven grondstoffen (runderen, cacao, koffie, oliepalm, rubber, soja en hout) en de daarvan gemaakte producten die in bijlage I staan, elk met de bijbehorende HS-code: bijvoorbeeld koffie (0901), cacaobonen (1801) of chocolade (1806). Staat een product niet in bijlage I, dan is de EUDR er niet op van toepassing. Volledige lijst: EUDR-bijlage I.

Dat de grondstof is geproduceerd op grond die na 31 december 2020 niet is ontbost. Voor de verordening is ontbossing de omzetting van bos naar landbouwgebruik. Was het perceel op die datum al landbouwgrond, dan is er geen sprake van ontbossing, ook al staan er nu schaduwbomen: boslandbouwsystemen gelden als landbouwplantages, niet als bos.

Voor percelen tot 4 hectare volstaat één punt met minstens zes decimalen. Is het perceel groter dan 4 hectare, dan is een polygoon met de volledige omtrek nodig. De coördinaten worden in GeoJSON-formaat in het EU-systeem geüpload.

Ja, zolang de verklaring de geolocatie bevat van elk perceel waar het product vandaan komt. Wat niet mag, is mengen met product van onbekende oorsprong: de Europese Commissie maakt duidelijk dat massabalans niet wordt aanvaard. Voldoet een perceel niet, dan moet de productie ervan buiten de zending blijven.

De wettelijke verplichting ligt bij de marktdeelnemer die het product als eerste in de EU in de handel brengt, meestal de importeur: die dient de zorgvuldigheidsverklaring in en is verantwoordelijk tegenover de eigen bevoegde autoriteit. De verordening legt producenten buiten de EU geen rechtstreekse verplichtingen op, maar zonder hun gegevens kan de importeur geen verklaring indienen.

De geolocatie van elk perceel, de datum of periode van de oogst, welke percelen en welke hoeveelheden in elke zending gaan, bewijs dat er na 31 december 2020 geen ontbossing heeft plaatsgevonden, en de bewijzen van legaliteit die de Peruaanse wetgeving vereist, zoals grondgebruiksrechten.

In het EUDR-informatiesysteem, dat binnen TRACES, het platform van de Europese Commissie, draait. De marktdeelnemer logt in met EU Login en registreert zich met de bedrijfsgegevens en het EORI-nummer. Stap voor stap: de EUDR-zorgvuldigheidsverklaring (DDS) in TRACES.

Als het bedrijf producten vervaardigt of verkoopt die zijn gemaakt van grondstoffen waarvoor al een verklaring is ingediend, is het een downstreammarktdeelnemer en dient het sinds de hervorming van december 2025 geen nieuwe verklaring in. Het houdt gegevens bij over zijn leveranciers en afnemers en registreert zich, als het geen kmo is, in het informatiesysteem.

Peru is in de indeling van de Europese Commissie aangemerkt als land met een standaardrisico (Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1093). Dat betekent volledige zorgvuldigheid: informatie verzamelen, het risico beoordelen en het beperken wanneer het niet verwaarloosbaar is. De autoriteiten moeten elk jaar ten minste 3 % van de marktdeelnemers controleren die producten uit landen met een standaardrisico in de handel brengen. De vereenvoudigde aangifte bestaat alleen voor primaire micro- of kleine marktdeelnemers in landen met een laag risico.

Nee. Informatie uit certificering en andere door derden gecontroleerde regelingen kan worden gebruikt bij de risicobeoordeling, maar vervangt de zorgvuldigheid van de marktdeelnemer niet. De geolocatie van elk perceel blijft verplicht.

Elke lidstaat legt ze vast, maar ze moeten omvatten: boetes waarvan het maximum ten minste 4 % van de jaaromzet van het bedrijf in de EU bedraagt, inbeslagname van de producten en van de opbrengsten daarvan, uitsluiting van overheidsopdrachten en publieke financiering voor maximaal 12 maanden en, bij ernstige of herhaalde inbreuken, een tijdelijk verbod om die producten te verkopen of uit te voeren.

Vijf jaar. De marktdeelnemer bewaart gedurende die periode de informatie en het bewijs voor elk product en een overzicht van zijn verklaringen, en moet die op verzoek aan de autoriteit verstrekken.